وەرگێڕان: چاوان نەریمان   شێروود ئەندەرسن لەنێو مێژووی ئەدەبیاتی مۆدێرنستی ئەمریکیدا پێگەیەکی بێهاوتا بۆ خۆی چنگ دەخات. گەرچی هەمیشە ناوی شانبەشانی نووسەرە نێودارەکانی وەک ت.س ئیلۆت و ئیزرا پاوند نەهاتووە، بەڵام ئەندەرسن لە سەرەتاکانی سەدەی بیستەمدا ڕۆڵێکی سەرەکی بینی لە قاڵبگرتن و ئاڕاستەکردنی پەخشانی خەیاڵی

چاوپێکەوتن لەگەڵ زەردەشت نورەدین، دەربارەی ڕۆمانی شیرین و فەرهاد | سازدان: پشتیوان عەلی |       پشتیوان عەلی: بۆچی لەناو داستانە کوردییەکاندا، شیرین و فەرهادت هەڵبژاردووە و سەرلەنوێ نووسیوتەتەوە، بۆ نموونە دەتتوانی لاس و خەزاڵ، مەم و زین یان هەر داستان و بەیتێکی ترت

پێشەوا کاکەیی   یادەوەری فێرمان دەکات کە ئێمە لە دنیادا تەنیا نین. پێش ئێمە ملیۆنان چاو سەیری هەمان ئاسمانی پڕ ئەستێرەیان دەکرد، ملیۆنان دڵ بیریان لە هەمان پرسیارەکان دەکردەوە- ئێمە لە کوێوە هاتووین؟ دوای مردن بۆ کوێ دەچین؟ چۆن چاکە و خراپە جیا دەکرێتەوە؟ چۆن

وەرگێڕان: ڕۆژان سدیق   فرانز کافکا لە بەرهەمە ئەدەبییەکانیدا، کە سێ ڕۆمانی تەواونەکراو ”کە ئەو هەرگیز نیازی بڵاوکردنەوەیانی نەبوو”، لەگەڵ چەندان کورتەچیرۆکی تر، هەوڵی داوە توخمەکانی جیهانی ڕاستەقینە و خەیاڵ پێکەوە ئاوێتە بکات بۆ ئەوەی دۆخگەلێکی سەیر یان سوریالیستی بۆ کارەکتەرەکانی بهێنێتە ئاراوە… ئەم دۆخانە

نووسین: دییە ڕوها   ئەم نووسینە هەوڵێکە تاوەکو ڕۆمانی«شیرین و فەرهاد: شانامەی مادەکان»ی زەردەشت نوورەدین لەڕێی چەمکی هەڵوەشاندنەوە[1]ی دێرێداوە بخوێنینەوە؛ دەخوازێت بڵێت مادەکان بەرجەستەبوونەوەی فەلسەفی و مێژوویی جیهانی پێش-لۆگۆستەوەری[2]ی میتۆسن؛ جیهانێک هەڵگری دونیای فرەماناکان، جەستەیەتی و قبووڵکردنی نادیارن. لە بەرانبەریاندا هەخامشییەکان هەن کە هەڵگری دونیای

نووسین: دییە روها     ئەدەب لە جیهانی مۆدێرنە، هاوشێوەی هەموو کایەکانی تر تووشی مەترسی و کەلێن لە لا جیاوازەکانەوە دێت، خەریکە فرەیی و بەشداری کارای خۆی لەدەست دەدات. ئەم کتێبە نووسینی دوو نووسەرە «تزڤێتان تۆدۆرۆڤ» و «زەردەشت نورەدین»، هەردووک ئاوڕ لەو ڕوانگە کێشەدارانەی تووشی

گرنگیی ئەدەب و کاریگەری نووسین: محەمەد عەبدولکەریم   ئەدەب بەشێکی فراوان و گرنگ لە شارستانییەتی میللەتان دەگرێتەوە، بە گشتی بارگاوییە بە کات و شوێنی سەرهەڵدانییەوە، بەشێکی گەورەی شانازی میللەتان دەگەڕێتەوە بۆ هەڵکۆڵینی بوارە ئەدەبییەکان لە سنگی مێژوو و شارستانییەتەکانیاندا؛ داستانی “شیرین و فەرهاد” بەر لەوەی

نووسین: نارین ڕۆستەم |     ئەو نووسەرەی لە وەهمی پیرۆزیی خۆیدا وا دەزانێت کانیاوی مانا لە ژێر دەستیدایە و کەی بیەوێت دەیتەقێنێتەوە، ئاگای لەوە نییە کە دەق دوای لەدایکبوونی، لە قەفەزی نیازی نووسەر هەڵدەفڕێت و لە گۆڕەپانی خوێندنەوەدا، هەرجارەی بە کراسێکی ئایدیۆلۆژی و مانایەکی

نووسین: بۆریس گرۆیس| وەرگێڕان: محەمەد نورەدین |   لەمڕۆدا، زۆر جار ئەدەب وەک پلاتفۆڕمێک دەبینرێت کە ڕێگە بە نووسەر دەدات “دەنگێک بۆ دەربڕین” ببەخشێت بە گرووپێکی کۆمەڵایەتی، کە پێشتر نەبووە. ئەم گرووپه، جگه له کەمینەیەکی نەتەوەیی یان ڕەگەزی، دەکرێ نەوەیەکی نوێ بێت که خۆی بە

وەرگێڕان: جووتیار قارەمان |   پاوڵ هۆڵدنگرابەر: بە خێر بێن بۆ مەکۆی ئەم گفتوگۆ ڕاستەوخۆیە. جارێکی تر لێرەین و چ چێژێکی لەبننەهاتووە. زۆر سوپاس، هانا کەی. خۆشحاڵم کە لە لەندەن لەگەڵ ئومبێرتۆ ئێکۆدام. ئەم کتێبە نوێیە، گۆڕستانی پراگ، من چاپی نوێی بەریتانیی و ئەمریکییەکەم هەیە.