موحسین حەکیمی وەرگێڕان: ڕۆژان سدیق ئەنتۆنیۆ گرامشی، بیرمەندی شۆڕشگێڕ و یەکێک لە سەرکردەکانی بزووتنەوەی کرێکاریی ئیتاڵیا، لە تشرینی دووەمی ١٩٢٦ دەستگیر کرا و خرایە زیندان. ١٨ مانگ دوای ئەم ڕێکەوتە، گرامشی لەگەڵ ٣٢ هاوڕێیدا لە “دادگای تایبەتی موسۆلینی بۆ
نووسین: تزڤێتان تۆدۆرۆڤ وەرگێڕان محەمەد نورەدین هونەر لە سەردەمی ڕۆمانتیک بەراورد بە زانست، زیاتر لە هەموو سەردەمێکی دیکەی مێژوو متمانەی بەدەست هێنا و بە شێوازێکی باڵا ناسێندرا. وەک جێگرەوەیەک بۆ ئایین، بە باڵاترین هەوڵی مرۆڤ دادەنرێت کە بتوانێت خۆی
وەرگێڕان: ڕۆژان سدیق فرانز کافکا لە بەرهەمە ئەدەبییەکانیدا، کە سێ ڕۆمانی تەواونەکراو ”کە ئەو هەرگیز نیازی بڵاوکردنەوەیانی نەبوو”، لەگەڵ چەندان کورتەچیرۆکی تر، هەوڵی داوە توخمەکانی جیهانی ڕاستەقینە و خەیاڵ پێکەوە ئاوێتە بکات بۆ ئەوەی دۆخگەلێکی سەیر یان سوریالیستی بۆ
