نووسین: تزڤێتان تۆدۆرۆڤ وەرگێڕان محەمەد نورەدین   هونەر لە سەردەمی ڕۆمانتیک بەراورد بە زانست، زیاتر لە هەموو سەردەمێکی دیکەی مێژوو متمانەی بەدەست هێنا و بە شێوازێکی باڵا ناسێندرا. وەک جێگرەوەیەک بۆ ئایین، بە باڵاترین هەوڵی مرۆڤ دادەنرێت کە بتوانێت خۆی بۆ تەرخان بکات. پۆڵ بێنیشو

وەرگێڕان: ڕۆژان سدیق   فرانز کافکا لە بەرهەمە ئەدەبییەکانیدا، کە سێ ڕۆمانی تەواونەکراو ”کە ئەو هەرگیز نیازی بڵاوکردنەوەیانی نەبوو”، لەگەڵ چەندان کورتەچیرۆکی تر، هەوڵی داوە توخمەکانی جیهانی ڕاستەقینە و خەیاڵ پێکەوە ئاوێتە بکات بۆ ئەوەی دۆخگەلێکی سەیر یان سوریالیستی بۆ کارەکتەرەکانی بهێنێتە ئاراوە… ئەم دۆخانە

نووسین: موحەمەد عەبدولکەریم   چۆن سەیری کورد دەکرێت؟ کورد لە چاوی ئەوانی ترەوە چۆنە؟ پرسیارێکە پێویستە هەڵوێستەیەکی جددی لەسەر بکرێت؛ ئەم پرسیارە هەوڵدانە بۆ تێگەیشتن لە ڕوانگەی ئەوی تری بێگانە بەرانبەر بە خۆم (کورد) پرسێکە پەیوەندی بە بوون و نەبوونەوە نییە، بەڵکو پەیوەندی بە ڕووبەری

نووسین: دییە ڕوها   ئەم نووسینە هەوڵێکە تاوەکو ڕۆمانی«شیرین و فەرهاد: شانامەی مادەکان»ی زەردەشت نوورەدین لەڕێی چەمکی هەڵوەشاندنەوە[1]ی دێرێداوە بخوێنینەوە؛ دەخوازێت بڵێت مادەکان بەرجەستەبوونەوەی فەلسەفی و مێژوویی جیهانی پێش-لۆگۆستەوەری[2]ی میتۆسن؛ جیهانێک هەڵگری دونیای فرەماناکان، جەستەیەتی و قبووڵکردنی نادیارن. لە بەرانبەریاندا هەخامشییەکان هەن کە هەڵگری دونیای

نووسین: دییە روها     ئەدەب لە جیهانی مۆدێرنە، هاوشێوەی هەموو کایەکانی تر تووشی مەترسی و کەلێن لە لا جیاوازەکانەوە دێت، خەریکە فرەیی و بەشداری کارای خۆی لەدەست دەدات. ئەم کتێبە نووسینی دوو نووسەرە «تزڤێتان تۆدۆرۆڤ» و «زەردەشت نورەدین»، هەردووک ئاوڕ لەو ڕوانگە کێشەدارانەی تووشی

وتووێژ لەگەڵ ئیمانوێل لێڤیناس| سازدانى: تامرا ڕایت، پیتەر هیوز، ئەلیسۆن ئەینلى| وەرگێڕانى: شەهلا نەجمەدین|     ئەم وتوێژەى لێرەدا دەخوێنرێتەوە، لە هاوینى ساڵى 1986 لە ماڵى لێڤیناس خۆى ئەنجام دراوە، وەختێك ئەلیسۆن ئەینلى، پیتەر هیوز و تامرا ڕایت، كە هەرسێكیان دەرچووى زانكۆى وارڤیك بوون، دەچن

گرنگیی ئەدەب و کاریگەری نووسین: محەمەد عەبدولکەریم   ئەدەب بەشێکی فراوان و گرنگ لە شارستانییەتی میللەتان دەگرێتەوە، بە گشتی بارگاوییە بە کات و شوێنی سەرهەڵدانییەوە، بەشێکی گەورەی شانازی میللەتان دەگەڕێتەوە بۆ هەڵکۆڵینی بوارە ئەدەبییەکان لە سنگی مێژوو و شارستانییەتەکانیاندا؛ داستانی “شیرین و فەرهاد” بەر لەوەی

نووسین: ئالان بادیۆ | وەرگێڕان: د. كارزان عەزیز |   . . . پرسیار لە خۆمان دەکەین: ئایا فەلسەفە لە ڕەهەندى پرسیارە مێژوویی و سیاسییەکانەوە تا چ ڕادەیەک دەست وەر دەداتە هەنووکە (ساتى ئێستا)؟ هەروەها لە کۆتاییدا، ئایا سروشتى ئەو دەستوەردانە چییە؟ ئەى بۆچى پێویستە

نووسین: نارین ڕۆستەم |     ئەو نووسەرەی لە وەهمی پیرۆزیی خۆیدا وا دەزانێت کانیاوی مانا لە ژێر دەستیدایە و کەی بیەوێت دەیتەقێنێتەوە، ئاگای لەوە نییە کە دەق دوای لەدایکبوونی، لە قەفەزی نیازی نووسەر هەڵدەفڕێت و لە گۆڕەپانی خوێندنەوەدا، هەرجارەی بە کراسێکی ئایدیۆلۆژی و مانایەکی

«بە هیچ جۆرێک ناتوانیت بوەستیت» | وەرگێڕان: چاوان نەریمان|   بەڕێز ئیناریتو، ئایا دەبێت فیلمساز لەگەڵ فیلمەکانیدا بژی؟ من وا بیر دەکەمەوە، هەموو فیلمێک بە جۆریک لە جۆرەکان ڕەنگدانەوەی خودی خۆتە. گرنگ نییە هەر چۆنێک بێت، هەموو ئەو فیلمانەی کە من بەرهەمم هێناون، ڕەنگدانەوەی خودی